Mam taki Joannowo Newsomowy nastrój. Egzamin ustny z angielskiego zaliczony. Nie wiem na ile, pewnie znów 80% będzie, bo przy moim chaotycznym sposobie porozumiewania się nie dostanę więcej

Wkurza mnie moja niestałość. Nie potrafię utrzymać kontaktu nawet z osobą z tego samego miasta. Zawsze tłumaczę się przed sobą brakiem czasu, ale mimo wszystko.. zawsze powinno się znaleźć choćby 5 minut i 18 groszy na napisanie smsa, no nie? Ale to nie to. Wolę spotykać kogoś na mieście, bo wtedy nie jest to takie sztuczne, jak ten cały internet i telefony.. A na to godzina nie starczy, a jednak częściej wolę posiedzieć sama w domu czy z jakimś starym znajomym. Nawet nie wiecie, jak cieszę sie z tego, że będą znów wakacje. Znowu zacznę spotykać ludzi, którzy są genialni, z którymi rozumiem się na tych 'latformach' co z nikim innym, znowu zaczną się późnowieczorne powroty do domu, nocne przesiadywania przy muzyce i oglądanie świtów. I spacery, i wycieczki rowerowe, i siedzenie w pubach, i Zielonowo, i wyjazdy, i nowi, nowi ludzie.. kocham to.

Uczucie posiadania przyjaciela podnosi na duchu w każdym momencie życia, nawet jeśli ten przyjaciel nie rozumie tego. Bo po prostu jest. Po prostu bądź.
(pewnie dlatego, że przy 'wyjazdowych' znajomościach czuje się stałość dzięki niemu)

chyba chcę zbyt wielu rzeczy na raz. Zawsze taka byłam, lubię to, bo jednocześnie mnie to irytuje.

dogoń mnie, ja uciekam

__
no, wypociłam się, już mi lepiej